Ukazało się rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 379/2011 rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę „Kiełbasa jałowcowa”. W tym samym dniu ukazało się rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 382/2011 rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę „Kiełbasa myśliwska”.

Niniejsze rozporządzenia wchodzą w życie dwudziestego dnia po ich opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zarejestrowane kiełbasy wytwarzane są z mięsa tradycyjnych polskich ras świń – puławskiej złotnickiej, wielkiej białej polskiej i polskiej białej zwisłouchej lub ich mieszańców żywionych w tuczu tłuszczowo-mięsnym do masy ciała 120 kg. W produkcie końcowym dopuszcza się zastąpienie do 50% mięsa wieprzowego mięsem wołowym. Charakterystyczny smak i aromat kiełbasy jałowcowej wynika z zastosowania w procesie produkcji owoców jałowca, rozdrabnianych tuż przed podaniem do mięsa oraz z korzystania z gałązek jałowca podczas wędzenia. Technologia produkcji kiełbasy jałowcowej znana jest w Polsce już od XVIII wieku. Specyficzny smak kiełbasy myśliwskiej nadaje zestaw odpowiednio dobranych przypraw (pieprz, jałowiec, czosnek i cukier). Wędlinę charakteryzuje wyjątkowo długi okres przydatności do spożycia.

„Gwarantowana Tradycyjna Specjalność”, to zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 509/2006, tradycyjny produkt rolny lub środek spożywczy zarejestrowany przez Komisję Europejską ze względu na jego specyficzny charakter. Zarejestrowane nazwy mogą być jednak nadal używane przy etykietowaniu produktów nieodpowiadających zarejestrowanej specyfikacji produktu, jednak bez możliwości umieszczania na nich oznaczenia „gwarantowana tradycyjna specjalność”, skrótu GTS lub odpowiadającego mu symbolu wspólnotowego. W związku z tym, prowadzony Rejestr składa się z dwóch wykazów gwarantowanych tradycyjnych specjalności (GTS), tzn. Rejestru zawierającego produkty o zastrzeżonych nazwach oraz Rejestru z produktami o nazwach, które nie zostały zastrzeżone. Produkt, aby mógł zostać uznany za Gwarantowaną Tradycyjną Specjalność, musi być produkowany przy użyciu tradycyjnych surowców lub musi charakteryzować się tradycyjnym składem, sposobem produkcji lub przetwarzania. W odróżnieniu od Chronionych Nazw
Pochodzenia i Chronionego Oznaczenie Geograficznego, produkty będące Gwarantowaną Tradycyjną specjalnością można wytwarzać na terenie całej Polski, pod warunkiem spełniania warunków specyfikacji.
Oprócz kiełbas jałowcowej i myśliwskiej w rejestrze GTS znajdują się już polskie miody pitne, olej rydzowy i pierekaczewnik. Na rejestrację czekają kabanosy wieprzowe. W kategorii Chronionego Oznaczenia Geograficznego (ChOG) znajduje się już m.in. polska kiełbasa lisiecka. Łącznie w unijnych rejestrach produktów tradycyjnych i regionalnych znajduje się około tysiąca artykułów żywnościowych produkowanych w całej UE, w tym 25 produktów polskich.
Źródło: FAMMU/FAPA